Αποστόλης Χρήστου εφ' όλης της ύλης
Γράφει ο: Δημ. Κατσαντούλας & ο Λάμπρος Σαλαμούρας   
14.04.09
Αποστόλης Χρήστου
Η αγάπη του για την Αναγέννηση είναι έκδηλη σε όλη τη διάρκεια της συζήτησης που τη γυρίζει εκεί όποια και να είναι η ερώτησή μας. Εξι χρόνια φορούσε τη φανέλα της ομάδας στην οποία από μικρό παιδί ονειρευόταν να αγωνιστεί. Ποδοσφαιριστής του Σκουφά Κομποτίου φέτος, πυροσβέστης, Δημοτικός Σύμβουλος στο Δήμο Αμβρακικού, πατέρας τριών παιδιών και πρόσφατα προπονητής σε Ακαδημίες, ο Αποστόλης Χρήστου μιλάει στο artasport.gr για την πορεία του στο ποδόσφαιρο και τα σχέδιά του και καταλογίζει ευθύνες για τη διάλυση της Αναγέννησης τόσο στην τελευταία όσο και στην προηγούμενη διοίκηση της μεγάλης αγαπημένης.


-Αποστόλη, κλείνεις σιγά σιγά ηλικιακά μια καριέρα στο ποδόσφαιρο σαν αθλητής και πέρασες αυτά τα χρόνια σε αξιόλογες ομάδες. Θύμισέ μας τις καλύτερες στιγμές σου στις ομάδες όπου αγωνίστηκες μέχρι τώρα και τη σημαντικότερη που θα μείνει και χαραγμένη για πάντα στην μνήμη σου.

Αποστόλης Χρήστου
Μιλώντας στους συντάκτες του artasport.gr
-Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω κατ΄αρχή για την πρόταση που μου κάνατε γι΄ αυτή τη συνέντευξη και εσένα Δημήτρη και εσένα Λάμπρο, όπως και να ευχαριστήσω μέσα από την εφημερίδα και την ιστοσελίδα σας τους φιλάθλους της αγαπημένης μου ομάδας της Αναγέννησης. Πάνω απ΄ όλα όμως να ευχαριστήσω, για πρώτη φορά δημόσια, τη σύζυγό μου Νεκταρία, με την οποία είμαι παντρεμένος από το 2000 και έχω αποκτήσει τρεις γιους, τον Κων/νο 8 χρονών, το Νικόλα 4 χρονών και τον τρίτο που είναι μόλις 2 μηνών, γιατί με έχει βοηθήσει πάρα πολύ όλα αυτά τα χρόνια ώστε να είμαι τυπικός, συνεπής και άψογος απέναντι στις υποχρεώσεις μου προς τις ομάδες με τις οποίες έχω αγωνιστεί.
Αποστόλης Χρήστου
Aπό την κατάκτηση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών με το Θρασύβουλο το 2001
Μετά από είκοσι χρόνια στο χώρο του ποδοσφαίρου σίγουρα υπάρχουν και καλές και άσχημες στιγμές.Το σημαντικότερο όμως είναι ότι μέσα από το ποδόσφαιρο, που όλοι ξεκινάμε ως χόμπι, εγώ είχα τη χαρά να γνωρίσω πολλούς αξιόλογους ανθρώπους, να γνωρίσω αρκετές χώρες του εξωτερικού και όλη την Ελλάδα, να συνεργαστώ και να αντιμετωπίσω αθλητές που μέχρι τότε τους θαύμαζα. Ειδικότερα θα έλεγα ότι οι καλύτερες στιγμές μου ήταν με την ομάδα του Θρασύβουλου, στην οποία αγωνίστηκα από το 2000 έως το 2004 και κυρίως η κατάκτηση του κυπέλλου ερασιτεχνών Ελλάδος το Μάιο του 2001 με αντίπαλο τον Ποσειδώνα Νέων Πόρων και η άνοδος στη Γ΄ Εθνική το 2002.
Αποστόλης Χρήστου
Με Γιαννακόπουλο και Καψή στην Εθνική Ενόπλων
Αρκετά σημαντική ήταν και οι συμμετοχή μου με την Εθνική Ομάδα των Ενόπλων Δυνάμεων σε προκριματικές και τελικές φάσεις αγώνων CISM (Παγκόσμιοι αγώνες Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας) έχοντας 20 συμμετοχές με το εθνόσημο, σε διάφορες χώρες του εξωτερικού. Παρ΄όλα αυτά, η μεγάλη μου πίκρα είναι ότι δεν κατάφερα με την αγαπημένη μου ομάδα, την Αναγέννηση, να κατακτήσω κάποιο τίτλο και να έχω να θυμάμαι κάποια ξεχωριστή στιγμή φορώντας την ασπρόμαυρη φανέλα. Ως καλύτερή μου ανάμνηση θα αναφέρω τη νίκη επί του ΠΑΣ Γιάννενα το 2004, έχοντας συμμετοχή στο 1ο γκολ της ομάδος.

-Η φετινή χρονιά ήταν ομολογουμένως μια από τις χειρότερες στην ιστορία της “Α” . Αξίζει, πιστεύουμε, να έχουμε τη γνώμη σου για το κατάντημα αυτό, αφού ένα μεγάλο κομμάτι στη σύγχρονη ιστορία της ομάδας μέχρι και πέρυσι ήσουν και εσύ. Τι λοιπόν πιστεύεις ότι έφταιξε για να φτάσουν τα πράγματα εκεί και  τι ευθύνες μπορεί να έχουν όσοι ασχολήθηκαν φέτος με την “Α” και αν μπορούμε με κάθε ειλικρίνεια να τους την αποδώσουμε.
 Αποστόλης Χρήστου
-Σίγουρα η φετινή χρονιά ήταν, όχι μόνο η χειρότερη για την ιστορία της Αναγέννησης, αλλά κάποιοι κατάφεραν να διαλύσουν την ιστορία, το όνομα, την αξιοπρέπεια, το ήθος, όχι μόνο της ομάδας, αλλά ολόκληρης της πόλης μας με τις ενέργειές τους οι οποίες αποδεικνύουν ότι αποσκοπούσαν σε προσωπικά συμφέροντα χρησιμοποιώντας την Αναγέννηση ως στήριγμα και ως μέσο για να διασώσουν και να αναδείξουν το προσωπικό τους προφίλ αδιαφορώντας για τις ανάγκες της ομάδας και τις συνέπειες των ενεργειών τους. Αποτέλεσμα των διοικήσεων των τεσσάρων τελευταίων ετών ήταν η διάλυση της ομάδας, η οποία, μπορεί εν μέρει τον 1ο χρόνο μετά Μανιώτη εποχής να έδειξε να βγαίνει από το αδιέξοδο των χρεών, δεν υπήρχε όμως η ανάλογη συνέχεια.
Η ομάδα επί Μανιώτη ανέβηκε επίπεδο σε όλους τους τομείς πράγμα όμως για το οποίο δεν ήταν έτοιμη. Oύτε η ομάδα, ούτε η πόλη μας. Kαι αυτό φάνηκε με το θάνατο του προέδρου. Δεν έγιναν σωστά και μεθοδικά βήματα μπροστά, με αποτέλεσμα την επόμενη χρονιά να μην υπάρχουν υποδομές, Αρτινοί ποδοσφαιριστές να στηρίξουν την ομάδα, και οι φίλαθλοι να περιμένουν εξωπραγματικά πράγματα. Και -το χειρότερο- να υπάρχει ένα κλίμα αντιδικίας μεταξύ των φιλάθλων λόγω της ιδιότητας του προέδρου.
Φτάνοντας στη φετινή χρονιά για ένα ακόμα καλοκαίρι η Αναγέννηση υπήρξε η πρωταγωνίστρια ενός σήριαλ που παίζεται τα τελευταία χρόνια ακούγοντας μεγάλα ονόματα επενδυτών, μεγάλα ονόματα ποδοσφαιριστών, μεγάλα ονόματα προπονητών να έρχονται, αλλά στο τέλος η ομάδα να συγκροτείται με το ζόρι στα μέσα Αυγούστου, παλεύοντας για τη σωτηρία μόνο με το πάθος, τη συνέπεια, την αξιοπρέπεια, την αγάπη των Αρτινών ποδοσφαιριστών για την ομάδα, χωρίς την ανάλογη στήριξη ψυχολογική και οικονομική από κανέναν.

-Η Αναγέννηση είναι κάτι το ιδιαίτερο για όλους τους Αρτινούς. Επαιξες πολλά χρόνια με την ασπρόμαυρη φανέλα, φόρεσες το περιβραχιόνιο του αρχηγού και συνάμα είχες κατά καιρούς για συμπαίκτες κάποια σπουδαία ονόματα. Πες μας ποιοι από αυτούς ήταν, όπως λέμε, “λύρα εκατό” τόσο σαν ποδοσφαιριστές αλλά και σαν χαραχτήρες και που σε κάνουν να τους θυμάσαι ακόμα και σήμερα.
-Όντως τα τελευταία χρόνια υπήρξαν σπουδαία ονόματα στην ομάδα. Πιστεύω από όλους αυτούς ο Γιώργος ο Τασίδης, ο Στέλιος ο Κοζανίδης και ο Ευριπίδης ο Κατσαβός ξεχώριζαν για το ήθος τους, τον χαρακτήρα τους, την ποδοσφαιρική -και όχι μόνο- παιδεία τους. Η συνεργασία μου μαζί τους με βοήθησε εντός και εκτός γηπέδων σε πολλούς τομείς και με έκανε να διαμορφώσω μία διαφορετική άποψη για το ποδόσφαιρο.

-Φέτος πρωταγωνίστησες με τη φανέλα του Σκουφά. Όταν το καλοκαίρι μεταγράφηκες, πολλοί είπαν ότι λόγω του τραυματισμού σου πέρυσι δεν θα μπορούσες να προσφέρεις. Τελικά τι ήταν αυτό που σε έκανε πρωταγωνιστή;
Αποστόλης Χρήστου-Ο Σκουφάς για μένα φέτος ήταν η καλύτερη λύση έτσι ώστε να δείξω σε κάποιους κακοπροαίρετους φιλάθλους στην πόλη μας, ότι, όταν αγαπάς αυτό που κάνεις, πάντα πετυχαίνεις το επιθυμητό αποτέλεσμα που για μένα ήταν, είναι και θα είναι, η προσφορά μου στην εκάστοτε ομάδα που αγωνίζομαι και η επίτευξη των στόχων που έχει θέση η διοίκηση αυτής. Όσοι με ξέρουν καλά -και ένας από αυτούς είναι και ο Κώστας ο Παππάς- γνωρίζουν ότι είμαι ένας άνθρωπος εγωιστής, συνεπής και εργάτης, που θέλει πάντα να κερδίζει, και ποτέ δεν θα πήγαινα σε μία ομάδα μόνο για να πάρω τα λεφτά κοροϊδεύοντας τη Διοίκηση και τον κόσμο της ομάδας. Γι΄αυτό ευχαριστώ τη Διοίκηση του Σκουφά και τον Κώστα τον Παππά που μου εμπιστεύθηκαν μία θέση στην ομάδα και πιστεύω ότι στο τέλος της χρονιάς θα τους δικαιώσω για την αγάπη τους και την εμπιστοσύνη στο πρόσωπό μου.
Σίγουρα θα πέρασε και από το μυαλό κάποιων ότι είναι ρίσκο η απόκτησή μου λόγω του περσινού τραυματισμού μου, αλλά η θέλησή μου, η βοήθεια της διοίκησης, των συμπαικτών μου, των προπονητών και, πάνω απ΄όλα, του Θεού, με βοήθησαν να έχω φέτος μία καλή χρονιά και να πρωταγωνιστώ με την ομάδα μου στο πρωτάθλημα.
Παρ΄ όλα αυτά όμως, εγώ, όπως και άλλοι Αρτινοί ποδοσφαιριστές, το καλοκαίρι που μας πέρασε κατηγορηθήκαμε από την τότε διοίκηση ότι κάναμε προσφυγή, πράγμα που είναι μεγάλο ψέμα, και αντιμετωπιστήκαμε ως προδότες της ομάδας. Δυστυχώς γι αυτούς, δεν μπόρεσαν να μας χρησιμοποιήσουν ως "σωσίβια" και στη μνήμη των Αρτινών φιλάθλων δεν αλλοιώθηκε η γνώμη που έχουν για την προσφορά μας στην Αναγέννηση.
Αποστόλης Χρήστου
Πέρυσι με την Αναγέννηση
Έχοντας φορέσει την ασπρόμαυρη φανέλα για έξι χρόνια και έχοντας 150 συμμετοχές, φτάσανε κάποιοι να με θεωρήσουν τελειωμένο γιατί το μόνο που με ενδιέφερε ήταν και είναι να τιμάω τη φανέλα που φοράω, τη διοίκηση της ομάδας, το φίλαθλο κόσμο και να σέβομαι τους συμπαίκτες μου, τους προπονητές μου και τον εαυτό μου. Αυτά μάλλον κάποιους τους πείραζαν και θέλησαν να με απομακρύνουν από την ομάδα που από μικρό παιδί ονειρευόμουν να αγωνιστώ. Ευθύνες λοιπόν έχουν όλοι και πολύ περισσότερο η φετινή διοίκηση με την οποία δεν είχα καμία επαφή το καλοκαίρι διότι πίστευα -και δικαιώθηκα- ότι η φετινή πορεία θα κατέληγε σε δυσάρεστα αποτελέσματα. Απορώ όμως πώς ο φίλαθλος κόσμος της Αναγέννησης δέχτηκε το φετινό καθεστώς με τόση θέρμη, τόση στήριξη και όλοι πίστεψαν σε φρούδες ελπίδες, σε όνειρα κάποιων που στηρίχθηκαν σε θεωρίες, σε πολλά ευρώ που ποτέ δεν έφτασαν στην ομάδα, σε ανθρώπους με λανθασμένη ιδεολογία για το ποδόσφαιρο. Κανείς όμως μέχρι τώρα δεν βγήκε σε αυτό τον κόσμο που τον παρακαλούσαν το καλοκαίρι να βοηθήσει την ομάδα, να δώσει μία σαφή εξήγηση για το τι έγινε φέτος. Αντιθέτως, κάποιοι, ακόμα και τώρα που η Αναγέννηση βρίσκεται στον τάφο, προσπαθούν να πατήσουν στο πτώμα της για προσωπικά τους συμφέροντα.

-Η φετινή πορεία του Σκουφά δεν είναι καλύτερη από την περσινή αλλά και από αυτή που όλοι περίμεναν στην αρχή της σεζόν. Πιστεύεις ότι έχουν μερίδιο ευθύνης οι ποδοσφαιριστές που ήρθαν στην ομάδα, ή έφταιξε κάτι άλλο;
Αποστόλης Χρήστου
Με το Σκουφά Κομποτίου φέτος
-Η πορεία μας φέτος δεν είναι η αναμενόμενη και σίγουρα κατώτερη των περιστάσεων και των προσδοκιών της διοίκησης, του κόσμου και των ίδιων των ποδοσφαιριστών. Πάντα σε μία καλή, ή αντίθετα άσχημη πορεία, ευθύνη έχουν όλοι, από την κεφαλή της ομάδας έως τον τελευταίο που αναμιγνύεται με αυτή. Το μεγαλύτερο μερίδιο έχουν πάντα οι ποδοσφαιριστές. Εμείς είμαστε που φτιάχνουμε μία ομάδα και αναδεικνύουμε έναν προπονητή και εμείς που διαλύουμε μία ομάδα και συνάμα φέρνουμε σε αδιέξοδο τον προπονητή που στην Ελλάδα συμβαίνει να είναι αυτός που πάντα πληρώνει το μάρμαρο. Δεν μπορώ να πω σε τι ποσοστό ευθυνόμαστε εμείς που ήρθαμε στην ομάδα το καλοκαίρι, γιατί ο καθένας πρέπει πρώτα να κάνει την αυτοκριτική του και να ξέρει τι έκανε και τι δεν έκανε μέσα στο γήπεδο. Σίγουρα μία ομάδα περιμένει περισσότερα από τις μεταγραφές και κυρίως ποδοσφαιριστών που έρχονται από μεγαλύτερη κατηγορία, με περισσότερες εμπειρίες και μεγαλύτερες δυνατότητες. Σίγουρα οι δικές μας ευθύνες είναι περισσότερες από κάποιων άλλων, αλλά σε μία ομάδα ο ένας βοηθάει τους πολλούς και οι πολλοί τον έναν, γι΄αυτό άλλωστε λέγεται και ομάδα. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της ομάδας μου στον 1ο γύρο, όταν είχε την καλύτερη άμυνα, χωρίς ήττα, και κάποιοι έλεγαν ότι αυτό οφειλόταν σε μένα και μόνο. Λανθασμένα βέβαια, διότι και άμυνα και επίθεση κάνει όλοι η ομάδα.

-Εκτός από το ποδόσφαιρο, το επάγγελμα σου που είναι πυροσβέστης, ασχολείσαι επίσης με τα κοινά στο Δήμο σου, αλλά και με τις Ακαδημίες ποδοσφαίρου. Πόσο βεβαρημένο είναι το πρόγραμμα σου και εάν έπρεπε να αποχωριστείς κάτι, τι θα άφηνες;
-Πράγματι ασχολούμαι με αρκετά πράγματα που μου αρέσουν. Πάνω απ΄ όλα όμως θεωρώ τον εαυτό μου πυροσβέστη και ποδοσφαιριστή. Οσον αφορά τις ακαδημίες, δέχτηκα το καλοκαίρι μία πρόταση συνεργασίας από το Γιώργο το Φίλλιπα και τον ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη που έδειξε στο πρόσωπο μου και πιστεύω ότι ήταν μία ευκαιρία για μένα να αρχίσω να περνάω στην αντίπερα όχθη, αυτή της προπονητικής. Η ενασχόλησή μου με την τοπική αυτοδιοίκηση και με την εκλογή μου ως Δημοτικός Σύμβουλος στο Δήμο Αμβρακικού, ήταν αναγκαίο για μένα ώστε να πάρω μετάθεση από την Αθήνα σε υπηρεσία της περιοχής μας. Πέρα από αυτό, πιστεύω ότι μόνο θετικά έχω να αποκομίσω από αυτή την τετραετία.
Όλα αυτά δεν μου αφήνουν και πολλά περιθώρια για ξεκούραση, αλλά δεν θα αποχωριζόμουν κάτι αυτή τη στιγμή.

Αποστόλης Χρήστου-Όταν κάποια στιγμή αποφασίσεις να “κρεμάσεις τα παπούτσια σου”, με τι σκέφτεσαι να ασχοληθείς;
-Πέρα από το επάγγελμά μου, που έτσι και αλλιώς θα αποτελεί την βασική μου ενασχόληση, σίγουρα θα συνεχίσω να ασχολούμαι με το ποδόσφαιρο από το πόστο του προπονητή γιατί είναι δύσκολο μετά από είκοσι χρόνια να αποχωριστώ κάτι που αγάπησα και υπηρέτησα τόσο μεγάλο διάστημα της ζωής μου.

-Επειδή έχεις αλλάξει πολλούς συλλόγους στην καριέρα σου, στην ομάδα του Κομποτίου φέτος, πώς βλέπεις την οργάνωση;
-Ο Σκουφάς έχει την τύχη να διοικείται από ανθρώπους που πάνω απ΄ όλα αγαπούν την ομάδα και τη βάζουν πάνω από το προσωπικό τους συμφέρον, αγωνίζονται καθημερινά γι΄αυτήν και αντιμετωπίζουν τους ποδοσφαιριστές ως συνεργάτες και όχι ως αντικείμενα εκμετάλλευσης. Την οργάνωσή της θα τη ζήλευαν και ομάδες μεγαλύτερων κατηγοριών και αυτό ήταν και ένας από τους λόγους που διάλεξα το Κομπότι.

-Το Αρτινό ποδόσφαιρο το βλέπεις να κάνει βήματα προόδου;
-Δυστυχώς, αυτή η ερώτηση μου φέρνει στο μυαλό και πάλι την Αναγέννηση και απλά θα πω ότι σε μια πόλη και γενικά σε ένα νομό, δεν μπορεί να υπάρχει πρόοδος όταν η κεφαλή αυτής της προόδου αυτή τη στιγμή τελεί υπό διάλυση. Για να υπάρχει συνέχεια στο ποδόσφαιρο απαιτούνται υποδομές και ακαδημίες που να αποσκοπούν στον ανεφοδιασμό της μεγαλύτερης ομάδας του νομού και οι ίδιοι οι μικροί ποδοσφαιριστές να έχουν ως στόχο να φορέσουν την φανέλα αυτής της ομάδας. Εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις ομάδων και ακαδημιών, δεν υπάρχει οργάνωση προς αυτή την κατεύθυνση. Αντίθετα, ακόμη και στις μικρές κατηγορίες, έχει περάσει η μόδα της εποχής μας που είναι οι μάνατζερ, η εύκολη μεταγραφή και το καλό συμβόλαιο.

-Αποστόλη, όλοι οι συντελεστές του artasport.gr σε ευχαριστούμε για την συνέντευξη και σου ευχόμαστε καλή συνέχεια στην καριέρα σου.
-Σας ευχαριστώ