|
Γράφει ο: Λάμπρος Σαλαμούρας
|
|
07.06.10 |
 Σημαντικές, αν και αναμενόμενες, ήταν οι αλλαγές που αποφασίστηκαν στη Γ.Σ. της Oμοσπονδίας του Ποδοσφαίρου (Ε.Π.Ο.) το Σάββατο 5 Ιουνίου και που αφορούν στη Δ΄ Εθνική. Τα όρια ηλικίας στους ποδοσφαιριστές που θα αγωνίζονται, αλλά και η σταδιακή μείωση των ομάδων στους ομίλους, ήταν τα σημαντικότερα που συζητήθηκαν και αποφασίστηκαν ομόφωνα.
Όσον αφορά τα όρια ηλικίας ποδοσφαιριστών που θα αγωνίζονται σε έναν αγώνα, αποφασίστηκε να συνεχιστεί η χρησιμοποίηση 4 ποδοσφαιριστών κάτω των 21 χρονών (από 20 που ίσχυε έως φέτος) ενώ προστέθηκε και το ανώτατο όριο ηλικίας σύμφωνα με το οποίο κάθε ομάδα θα μπορεί να χρησιμοποιεί μόνο δύο ποδοσφαιριστές πάνω από 33 ετών.
Στο νέο πρωτάθλημα θα πάρουν μέρος 166 ομάδες, ενώ από την μεθεπόμενη σεζόν (2011-12) θα πάρουν μέρος 140. Πάντως, μέχρι να γίνει η οριστική κατάρτιση των ομίλων, κανείς δεν ξέρει με βεβαιότητα πόσες ομάδες θα υποβιβάζονται ανά όμιλο. Μια ακόμη σημαντική παράγραφος είναι αυτή των μεταγραφών, σύμφωνα με την οποία οι ομάδες κατά τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου θα μπορούν πλέον να αποκτήσουν και δυο παίκτες που να προέρχονται από ερασιτεχνικά σωματεία, ενώ μέχρι φέτος ίσχυε για τους παίκτες που ήταν ελεύθεροι και προερχόταν από επαγγελματικές κατηγορίες.
Έγιναν λοιπόν μικρές “υπαναχωρήσεις” σε όλα αυτά που πρωταρχικά είχαν συζητηθεί και τελικά στα όσα αποφασίστηκαν. Στο θέμα του ορίου ηλικίας, είναι κατά τη γνώμη μας σωστότατο το μέτρο του να αγωνίζονται δυο μόνο ποδοσφαιριστές πάνω από 33 ετών και αυτό, όπως και η υποχρεωτική συμμετοχή των τεσσάρων κάτω των 21 χρονών, προσδίδει το χαραχτήρα της ανάπτυξης στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, όσο δύσκολο κι αν φαντάζει αυτό σε αρκετές ομάδες που δυσκολεύονται αρκετά (και θα δυσκολευτούν ακόμη περισσότερο) στο να υλοποιούν τις αλλαγές αυτές, αφού, ως γνωστό, μια ομάδα για να έχει “ετοιμοπόλεμους” τέσσερις μικρούς παίκτες σε κάθε αγώνα, θα πρέπει να διαθέτει στο ρόστερ της τουλάχιστον διπλάσιο αριθμό γιατί μέσα σε μια αγωνιστική σεζόν προκύπτουν απρόοπτα, τραυματισμοί, τιμωρίες κτλ. Στη σωστή κατεύθυνση είναι επίσης και η σταδιακή μείωση του αριθμού των ομάδων, αφού έτσι το πρωτάθλημα γίνεται ανταγωνιστικότερο και με ομάδες που θα μπορούν πράγματι να ανταπεξέλθουν. Η δική μας “ένσταση” έχει να κάνει με το οικονομικό, κάτι που όπως ξέρουμε είναι ο μεγάλος βραχνάς των ομάδων. Δεν νοείται, για παράδειγμα, “ανάπτυξη” στο χώρο του ποδοσφαίρου με τις ομάδες, όχι μόνο να μην παίρνουν τις επιχορηγήσεις, αλλά να καλούνται να πληρώνουν τα τεράστια έξοδα (οδοιπορικά, διαιτησίες κτλ). Ήδη στα αθλητικά στέκια συζητείται έντονα το εάν θα μπορέσουν κάποιες ομάδες φέτος να δηλώσουν συμμετοχή και στη συνέχεια να τα βγάλουν πέρα σε μια χρονιά που οι οικονομική γενικότερα συγκυρία δεν αφήνει και πολλά περιθώρια. Δεν μπορούν τέλος οι της Ομοσπονδίας να “απαιτούν” να έχουν κάποιους ποδοσφαιριστές από τις ομάδες του ερασιτεχνικού σε εθνικές και προεθνικές ομάδες, από τη στιγμή που οι ίδιοι “σφυρίζουν αδιάφορα” όταν τα σωματεία ζητάνε τα χρήματα που τους οφείλονται και που δικαιούνται για να βγάλουν σε πέρας τουλάχιστον τα λειτουργικά τους έξοδα!
|
