Ο Ηλίας Μαγκάκης στη συνέντευξή του στο artasport.gr

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ξεκίνησε σε ηλικία 14 ετών από το χωριό του, το Πέραμα Ιωαννίνων, όταν η ομάδα του, η Προοδευτική Περάματος, ήταν στην Εθνική Ερασιτεχνική (σημερινή Δ΄ Εθνική). Επόμενος και πολύ καθοριστικός σταθμός ήταν η Αναγέννηση Αρτας (1985 - 1990). Μεταγραφή σε μεγαλύτερη κατηγορία (Β΄ Εθνική) με τον Παναργειακό (1991 - 1994) από όπου μετακόμισε στο γειτονικό Ναύπλιο (1994 - 1995 Γ΄ Εθνική). Ακολούθησαν τρεις ομάδες της Γ΄ Εθνικής: ΠΑΕ Μαρκό (1995 - 1996), Φωστήρας (1996 - 1997) και πάλι στην Αναγέννηση (1997 - 1998). Πριν "κρεμάσει τα παπούτσια" του και για 5 χρόνια, αγωνίστηκε στα τοπικά πρωταθλήματα Ιωαννίνων και Αρτας με ομάδες που ανέβαιναν στη Δ΄ Εθνική: Πετσάλι Ιωαννίνων, Μέλισσα Αρτας, Αραχθος Παχυκαλάμου και Αετός Διασέλλου. Ακολούθησε η προπονητική του καριέρα την οποία ξεκίνησε βγάζοντας την πρώτη του σχολή ΟΥΕΦΑ Β. Είναι προπονητής στις Ακαδημίες 5Χ5 στους Αγ. Αναργύρους.

ΕΡ.: Ηλία το όνομα σου φέρνει στις μνήμες μας καλές εποχές του ποδοσφαίρου στην Άρτα. Άφησες σίγουρα μια αξιόλογη παρακαταθήκη σαν ποδοσφαιριστής και τώρα πλέον σαν προπονητής .Θα θέλαμε να μας θυμίσεις κάποιες καλές στιγμές που έζησες σαν παίκτης στα γήπεδα και που θα είναι χαραγμένες στο μυαλό σου για πάντα.

ΑΠ.: Μόνιμη καλή στιγμή το γεμάτο γήπεδο από διψασμένους για ποιοτικό ποδόσφαιρο αρτινούς φιλάθλους. Κορυφαίες χρονιές η περίοδος 1987-1988 με Ν.Κασάπη στον πάγκο που ενώ στην  αρχή της χρονιάς η ομάδα κινδύνευε με υποβιβασμό , στη συνέχεια ανέκαμψε και έχασε στο τέλος την άνοδο στη Β΄Εθνική στο παιχνίδι με τη Νίκη-Βόλου στον Βόλο (είχαμε χάσει 1-0 με πέναλτυ που είχε υποπέσει ο Γ.Λαδιάς).

Αξιόλογη χρονιά με τον Ανδρέα Παπαεμμανουήλ όπου και φτάσαμε στα μπαράζ ανόδου. Κορυφαία στιγμή η νίκη της ομάδας μας επί της ΠΑΝΑΧΑΙΚΗΣ στο ουδέτερο Αγρίνιο με 1-0 (το γκολ ο Δ.Νταλάκας).

ΕΡ.: Η Αναγέννηση είναι σίγουρα κάτι το ξεχωριστό για όλους μας και πολύ περισσότερο για εσάς τους παλιούς ποδοσφαιριστές που φορέσατε την φανέλα της. Θύμισε μας κάποιους συμπαίχτες σου στην τότε εποχή και τι ήταν αυτό που ξεχώριζε και που δεν υπάρχει ίσως σήμερα σε αυτή την ομάδα ;

ΑΠ.: Όλα τα παιδιά διέθεταν ποιότητα ποδοσφαιρική και ήθος αλλά και ένα σημαντικό προσόν που στις μέρες μας το βλέπεις σπάνια ΑΓΑΠΗ γι' αυτό που κάναμε ΠΑΘΟΣ για το παιχνίδι ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΓΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ και ΓΙΑ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΟΥΣΙΑ προκειμένου να αγωνιζόμαστε με την αγαπημένη μας ομάδα. Κάθε στιγμή με την ομάδα την ζούσαμε.

Παλιοί συμπαίχτες μου (Ντόβας , Γούλας , Ρίζος , Παλιάτσος , Νταλάκας Τ. και Δ, Νικοπολίδης , Αναγνωστάκης , Ζυγουβέλης , Πέττας Ν., Γεωργιάδης Λ. , Βλάχος Γ. , Μπουράτ Β. (από τα καλύτερα παιδιά και τα πιο αδικημένα μαζί με τον Θ.Δημητρίου), Ζήσης Τρ., Λαδιάς Γ. , Νικολαϊδης (Σέρρες), Ρήγας (Ρόδος) , Δαγιόγλου (Άρης), Τζούκας Γ. , Ζάχος Κ. , Λάϊος Γ. , (συγχωρήστε με αν έχω ξεχάσει κάποιους.....είναι τόσοι πολλοί.

ΕΡ.: Και για να έρθουμε στο σήμερα. Τι κατά τη γνώμη σου φταίει που η Αναγέννηση βρίσκεται εδώ και αρκετό καιρό σε....περιπέτειες ; Ποιες οι ιδανικές κατά τη γνώμη σου συνθήκες για να έχει μέλλον μια ομάδα ;

ΑΠ.: Η Αναγέννηση Άρτας εδώ και κάποια χρόνια δεν εμπιστεύεται και δεν επενδύει στα δικά της παιδιά. Είναι απαράδεκτο το λιγότερο εξωφρενικό ακόμα και στην περίοδο Μανιώτη να μην υπάρχουν επίσημα ερασιτεχνικά τμήματα υποδομών και οργανωμένες Ακαδημίες με χώρους και γήπεδα αυτοτελή , όταν δαπανώνται υπερβολικά ποσά για μεταγραφές αμφιβόλου αξίας. Αλήθεια γιατί δεν υπήρχε συμμετοχή των παιδικών τμημάτων της ομάδας στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ Άρτας ;

Σημαντικό ρόλο όμως σ' αυτή την περιπέτεια της Αναγέννησης αλλά και άλλων μικρότερων ομάδων είναι και το προπονητικό έλλειμμα που έχουμε ως πόλη και γενικότερα ως περιοχή. Εμείς οι παλιοί ποδοσφαιριστές και όχι μόνο πρέπει να ενδιαφερθούμε να μάθουμε και να αποκτήσουμε την κατάλληλη βάση τεχνογνωσίας στο αντικείμενο μας με σεμινάρια, με σχολές προπονητών , με πολλές εργατοώρες στα γήπεδα , να προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε το άθλημα του ποδοσφαίρου από τη σύγχρονη πλευρά του πλέον. Και μετά να δώσουμε τα φώτα μας και στους παράγοντες οι οποίοι τότε πίστευαν ότι θα πειστούν ότι κάτι διαφορετικό γεννιέται και θα συνεργαστούν στο κομμάτι που τους αναλογεί.

ΕΡ.: Μέσα από τη δουλειά σου μπορείς να βλέπεις και να κρίνεις τους ποδοσφαιριστές και από άλλες περιοχές της Ελλάδας. Θεωρείς το δικό μας επίπεδο κατώτερο ;Και αν ναι τι είναι αυτό που πρέπει να γίνει για να αποκτήσει μια καλύτερη ώθηση ;

ΑΠ.:  Υπάρχουν πολλά ταλέντα στην περιοχή μας που είναι άξια προσοχής από τις ομάδες του νομού μας. Όμως τα παιδιά αυτά θέλουν έμπρακτα στήριξη και τα απαραίτητα εφόδια για να προχωρήσουν. Αυτά όμως για να τους τα δώσουμε πρέπει πρώτα απ' όλα να τα γνωρίζουμε εμείς και η γνώση δεν έρχεται από τις καφετέριες και τα μπαρ της Άρτας. Μπορεί ορισμένοι να νομίζουν ότι είμαι σκληρός και άδικος όμως εγώ θεωρώ ότι αυτή είναι η αλήθεια και ο μόνος δρόμος για να προχωρήσουμε είναι η όρεξη για δουλειά μέσα από την τεχνογνωσία .Όμως δεν θεωρώ ότι το επίπεδο των λιλιπούτειων ποδοσφαιριστών που διαθέτει ο νομός μας είναι κατώτερο των άλλων περιοχών της Ευρύτερης Ελλάδος. Το πρόβλημα είναι ότι δεν γνωρίζουμε τις κατάλληλες μεθοδολογίες και δεν έχουμε την απαραίτητη υπομονή και οργάνωση για να αναπτύξουμε αυτό το επίπεδο των ποδοσφαιριστών.

ΕΡ.: Έχεις δυσαρεστηθεί από το ποδόσφαιρο κάποια στιγμή ; Σκέφτηκες ποτέ να εγκαταλείψεις αυτόν το χώρο ;

ΑΠ.: Στενοχωρήθηκα όταν τελευταία στιγμή δεν πραγματοποιήθηκε η μεταγραφή μου στον «ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟ» όχι από αγωνιστικούς λόγους αλλά από άλλους που δεν είναι του παρόντος να τους αναφέρω αλλά ποτέ δεν σκέφτηκα να εγκαταλείψω το ποδόσφαιρο γιατί έχω μάθει να ζω με αυτό.

ΕΡ.:  Αλήθεια ένας προπονητής για να είναι επιτυχημένος τι προσόντα πρέπει να διαθέτει ; Τι δίπλωμα προπονητή πρέπει να έχει στα χέρια του και πόσο βοηθάνε οι σχολές προπονητών ;

ΑΠ.: Δεν γίνεται με την παρακαταθήκη μας ως πρώην επαγγελματίες ποδοσφαιριστές να βαπτιζόμαστε προπονητές. Φυσικά ούτε μόνο τα διπλώματα προπονητών και τα σεμινάρια κάνουν ένα καλό προπονητή ούτε μόνο ότι έχει παίξει παλιά ποδόσφαιρο. Χρειάζεται συνύπαρξη των εμπειριών και της γνώσης του ποδοσφαίρου που κακά τα ψέματα έχει αλλάξει πάρα πολύ από πριν 10 και 15 χρόνια.

Για μένα προσωπικά θα μιλήσω τώρα , ότι παρόλες τις πλούσιες εμπειρίες που έχω σαν ποδοσφαιριστής για πολλά χρόνια στις μεγάλες κατηγορίες και παρόλα τα διπλώματα προπονητού OUEFA B,OUEFA C,OYEFA A (1^η φάση) και τα σεμινάρια κατά καιρούς , αισθάνομαι ότι κάθε μέρα μαθαίνω και κάτι καινούργιο πάνω στη δουλειά μου ως επαγγελματίας προπονητής τμημάτων υποδομής.